Do kiedy trzeba płacić alimenty? Czy to, że dziecko jest dorosłe coś zmienia? Czy alimenty na pełnoletnie dziecko uczące się zaocznie są w pełni zasadne? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy poniżej.
Alimenty na pełnoletnie dziecko
Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy nakłada na rodziców obowiązek świadczeń alimentacyjnych względem dziecka – nie określa natomiast wprost terminu, do którego trzeba się z tego obowiązku wywiązywać. Ustawa stanowi jedynie, że obowiązek ten dotyczy dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku tego dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
Warto wskazać, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli uprawniony potomek nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się (np. może rozpocząć pracę, ale preferuje studencki, nocny tryb życia 😉 ).
Alimenty dla studenta
Zasadniczo zatem rodzice powinni łożyć na utrzymanie dziecka, dopóki nie jest ono w stanie zapracować na własne utrzymanie. Student z reguły też zalicza się do tej grupy.
W wyroku z dnia 16 lipca 1998 roku (sygn. akt: I CKN 521/98) Sąd Najwyższy wskazał, że obowiązek rodziców do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka nie jest ograniczony przez termin dojścia uprawnionego do pełnoletności. Nie jest również związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że ustaje z chwilą osiągnięcia przez uprawnionego określonego podstawowego, względnie średniego wykształcenia. Należyte przygotowanie do przyszłej pracy zawodowej może również obejmować studia wyższe, jeżeli tylko uzdolnienia dziecka, jego ambicje i wytrwałość okażą się wystarczające do tego, by studia te rozpocząć, kontynuować i pomyślnie zakończyć.
Nawiązując do powyższego, Sąd Najwyższy trafnie przyznał, że rodzice nie mogą się w żaden sposób uchylić od świadczenia; innymi słowy – alimenty na pełnoletnie dziecko są jak najbardziej możliwe, zwłaszcza, gdy ów potomek nie może samodzielnie się utrzymać. Warunkiem jest – rzecz jasna – wskazana nauka, która służy swoistemu osiąganiu wykształcenia wyższego, a co za tym idzie, zdobyciu satysfakcjonującej pracy. Dodajmy jednak, że jedynie brak pozytywnych wyników w nauce uzasadnia ustanie obowiązku alimentacyjnego rodziców (np. powtarzanie roku na studiach czy całkowita z nich rezygnacja).
Podsumowując, zadaniem rodziców jest przygotować dziecko do pracy zawodowej, zgodnie z jego uzdolnieniami i predyspozycjami. Jeśli dziecko wykazuje chęć do nauki i ma osobiste zdolności oraz cechy charakteru, które pozwalają mu rzeczywiście tę naukę kontynuować, to na rodzicach przez cały czas ciąży obowiązek alimentacyjny.
